Inpakken & wegwezen

Daar sta je, op Schiphol en geeft nog een hele dikke knuffel aan Simone. Om het makkelijk te maken hadden we beide bedacht om het maar snel te doen. Dus na het inchecken van de fiets en de koffers dronken we nog een kop koffie. We spraken nog gewoon over de dingen alsof er niks aan de hand was. Over de klusjes die we de weken daarvoor samen hadden gedaan, van die kleine dingen die eigenlijk al tijden op je staan te wachten. En dan als de koffie op is, dan is het zover. Je weet het allebei en van te voren deed ik er misschien wel veel te makkelijk over. Een hele stevige knuffel, een dikke zoen en dan weglopen naar de gate! Een laatste zwaai als ik me nog een keer omdraai. Dag Simone, I Love you the most! Zeg ik in mezelf….

Achter de douane, wachtend op mijn eerste vlucht zit een jongen op een piano te spelen. Je kent het wel, zo’n stations vleugel waar meestal een amateur op zit te pingelen. Deze jongen speelde goed en ik ging even op een bankje zitten, een mooi moment om alles even te laten bezinken. Simone had mij zondag verrast met een heel erg leuk afscheidsfeest. Alleen maar leuke en lieve mensen uit alle hoeken van het land en zelfs mijn beste vrienden uit Londen! Allemaal gekomen voor mij! Ik vond het echt geweldig en het enige wat zo jammer was is dat je veel te weinig tijd hebt om iedereen uitvoerig te spreken maar ik kan jullie allemaal vertellen dat ik jullie aanwezigheid al heel erg fijn vond. En dank jullie allemaal voor het mooie cadeau! De drone gaat hele mooie dingen maken! Ik heb genoten van het moment dat ik ontslag heb genomen van mijn werk. De extra tijd die ik had om thuis te zijn en de laatste weken samen met Simone. Onze twee katten Socks en Roel maakten het wel extra gezellig. Nu zit ik hier te wachten op het boarden van het vliegtuig. Aan de ene kant maakt het me heel blij, ik ga mijn droom waarmaken, maar aan de andere kant maakt het me ook bang en verdrietig. Ik voel dat ik Simone nu al mis.

Toch, ik heb mijn spullen goed ingepakt, de fiets stevig in een doos en alle materialen zorgvuldig in de koffers. Nu is het dus echt tijd om weg te wezen!

 

3 gedachtes over “Inpakken & wegwezen

  1. Maarten, je tocht is nu werkelijk begonnen. Natuurlijk was het makkelijker gezegd als in je eentje daadwerkelijk te beleven. Een goede veilige reis met op sombere momenten de fijne herinneringen als ondersteuning. Die overbruggen vele km’s.
    Groetjes vanaf die andere zijde van de plas, Dirk

  2. Lieve Maarten, wij houden ons helemaal op de hoogte van jou belevenissen in Amerrika, wij vinden het bijzonder leuk om je te volgen, de sponsoring hebben wij via je bankrekening gedaan, dan kun je eens een happy meal nemen (ha, ha)
    Veel plezier en wij hoepen dat je nog vele leuke dingen meemaakt.
    Liefs Carel & Dirkje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s